تا نیست نگردی ره هستت ندهند

وین مرتبه با همت پستت ندهند

 

چون شمع، قرارِ سوختن تا ندهی

سر رشته ی عشق را به دستت ندهند

 

 

یادم نمی یاد شاعرش کی بود ولی خیلی زیاد، شیفته ی ایهامِ کلمه ی «قرار» تو بیت دومش ام...